Even een babbel met Stien.

 

We hebben hele drukke weekenden gehad, met veel eten maar ook veel gezelligheid.
Dus je kunt begrijpen dat er wel weer wat kilootjes bij gekomen zijn.
Het is dus weer op dieet voor de zoveelste keer. En hopelijk lukt het een beetje.

We zijn ook druk met ons huis bezig geweest. Mijn man had zich voorgenomen om het hele huis in de verf te zetten. Dat is dan ook gebeurd; kamer, keuken en gang. En boven 3 slaapkamers en badkamer. De muren zijn gedaan en alle deuren en kozijnen. Wij hebben 3 trappen in huis en de 2 trapopgangen zijn ook gebeurd. Het is weer heerlijk fris allemaal. Maar ja, als vrouw wil je dan ook wel wat veranderen aan je interieur. Daar was manlief niet zo van overtuigd maar ik wel. hahah
Dus er zijn nieuwe vloerkleden gekomen met gordijnen en het is nu een heel andere kamer geworden.

Eigenlijk is dat heel fijn om je huis eens te veranderen. De lol is er soms wel eens af. Het is toch maar alle dagen weer dezelfde: kast afstoffen dezelfde gordijnen dicht doen en ga zo maar door.
ik zeg ook wel eens ben er zo klaar mee, iedere dag een prak eten maken en de afwas weer. Je doet als vrouw ook veel op de automatische piloot. Ik doe soms wel drie dingen tegelijk maar dat zullen jullie ook wel herkennen.

Vrijdag heb ik mijn nieuwe fiets opgehaald. Ik wilde graag een elektrische vouwfiets voor de vakantie en zo. Maar ik kon niet één naar mijn zin krijgen. De instap is vaak te hoog en dat moet je niet  nemen op een bepaalde leeftijd. We zijn daarom op zoek gegaan naar een kleine gewone fiets met trapondersteuning. En we zijn geslaagd en ik ben er toch blij mee.  Gisteren hebben we gelijk de hele stad weer verkend en de buitenwijken, en het fietst geweldig. Ik moest even de boodschappen voor het weekend halen, die hebben we aan de andere kant van de stad gehaald. Tja ik moest hem toch een beetje leren kennen.
Maar het was steenkoud en normaal hadden we de auto gepakt maar ja nieuwigheid he?

Het is weekend en de Olympische spelen zijn begonnen. Vanmorgen zaten we om kwart over 8 al voor de tv, om naar het schaatsen te kijken.
En  hij heeft het weer gepresteerd, Sven Kramer, om goud te halen.
Wat een kanjer is dat toch.

Liefs Stien 

 

 

 






Reacties (3)

 

Na een paar maand moest ik  toch even weer op mijn punt kijken. En wat blijkt, er is bijna niemand meer actief. Al die mensen die ik in mijn vriendenlijst had staan zijn gestopt. Op twee na: die zijn een blog begonnen.  Daarom heb ik besloten om dan maar een punt (log) voor mezelf te blijven maken. Omdat ik het nog wel leuk vind. Ik zal ook niet vaak wat plaatsen maar als ik er zin in heb. Op deze manier wil ik kijken of ik er nog een beetje lol in houd. We zitten al bijna weer in de maand december. Het wordt kouder buiten en het is al dagen grauw en grijs. De kerstmarkten zijn al weer te bezichtigen en Intratuin en andere tuinlanden hebben hun winkels weer mooi in kerstsfeer gebracht. Ook mijn man en ik zijn zondag naar een van die tuinwinkels geweest en ik vind het prachtig. Het was er behoorlijk druk maar dat mag de pret niet drukken. Voor de winkel staat een grote oliebollenkraam en daar kun je niet zo maar aan voorbij lopen. Het ruikt ook zo lekker en dan de geur van kaneel en poedersuiker, dus snel even een paar oliebollen bestelt. En ja, sorry hoor maar ik vind mijn eigen gebakken oliebollen veel lekkerder.

Binnen in de winkel rook het naar dennennaalden. Er stonden al weer heel wat bomen te wachten op een nieuwe eigenaar. Maar als ik naar de prijzen kijk besluit ik onmiddellijk om gewoon ons kunstboompje weer neer te zetten. Het ruikt niet zo lekker maar daar heb je spuitbusjes voor. lol.

Nu hebben we geen dure dingen gekocht maar je komt toch altijd thuis met een leuk hebbedingetje. Bij de Action kun je ook leuke dingen krijgen en dat is ook heel wat goedkoper. Ik heb het vorige jaar wat stalletjes gekocht en dat nu weer een beetje aangevuld. In de vensterbank maak ik van wit papier mache wat sneeuw. En zo heb ik een halve vensterbank gevuld met leuke dingen. Maar eerst hebben we Sinterklaas, het leuke kinderfeest, wat bijna wordt bedorven door de grote mensen. Ieder jaar weer die discussie over zwarte piet, is het nu discriminatie of niet. Ik vind van niet: het is zoals het is.

Lieve mensen die hier nog komen om mijn log te lezen. Ik wens jullie hele fijne feestdagen.

Liefs van mij

Stien.

 

                                                     Nog even een grapje.

   

 

 

                                                      



Reacties (4)

 

Even weer wat plaatsten voor de grote vakantie-uittocht begint. Ik zit midden in een collecteweek van Natuurmonumenten. Ik ben 1 van de vele coördinatoren  en het is best wel een klusje. Om eerst ieder aan de telefoon te krijgen is al een kunst. Dan maak ik een afspraak om de bus op te halen. Dan een tijd afspreken, maar  sjonge, wat hebben ze het allemaal druk. Gelukkig heb ik niks te doen en moet ik me maar aanpassen. Maar het is gelukt dus schakelen we over naar fase 2, de bus terug brengen. Bij het ophalen heb ik iedereen verteld, bel mij de week Na de collecteweek, dan maken we samen een afspraak. Er hebben 6 gebeld, de rest probeer ik nu te bellen voor een afspraak. Jullie begrijpen wel dat ik geluk heb als het deze week voor elkaar komt. Dan kan ik het geld tenminste weg brengen. Ik heb goede hoop.

Ook was dit een spannende tijd voor onze kleindochters. Dat geldt niet voor hun alleen, maar voor alle schoolgaande kinderen. Trouwens ook voor Opa en Oma,  want je leeft toch mee. Maar ze gaan over geen dus geen tranen, alleen een vrolijke kreet. Terwijl de kinderen in spanning zitten is dit een drukke tijd voor de leraren. Mijn man is ook  aan vakantie toe. Even niks meer aan het hoofd en even geen kinderen meer. Gelukkig ontspant hij met het fietsen en zaterdag heb ik hem naar de Holterberg gebracht, hij komt dan op de fiets terug. Een mooi ritje van 124 kilometer. Daar is het altijd druk met wielrenners en wandelaars. Het is ook een mooi stukje natuur, en ja daar moeten we zuinig op zijn.

Mijn sporten staat op een laag pitje, ik ben de laatste weken 1 keer in de week geweest. Veel te weinig natuurlijk maar ik vind het ook heerlijk om met een mooi boek in de zon te zitten. Verder heb ik altijd een handwerkje, als ik maar wat kan doen.

 

Vorige week wilde ik weg gaan en deed ik de deur van het nachtslot, het nachtslot wilde ineens  niet meer draaien . Maar de deur kon ik wel dicht trekken en ook weer open doen, ik dacht doe hem dicht en zie straks wel verder. Als  R  thuiskomt smeert hij het ding en het is weer klaar. Dus deur dicht, maar ik was toch onrustig en  daarom moest ik even proberen of die nu echt wel open ging. Nee dus, en daar sta je dan. ik probeer nog eens, en nog eens, geef een schop tegen de deur, doe mezelf zeer en geef het dan op. Ik dacht, rustig blijven, waar zit een sleutelspecialist. Heel fijn hij zat heel dichtbij, en was zeer geschikt, meneer ging gelijk met mij mee. Na een half uur en €150 armer kon ik weer gaan en staan waar ik wilde. Zo dat hebben we ook weer geregeld. Maar nu kom ik thuis en doet de knop van de wasmachine vreemd. Ik draai en draai en krijg een flash back . Verdorie dat was de vorige week ook het geval. Maar na wat geknoei met de knop kreeg ik hem aan de loop, en de was is schoon geworden. Nu morgen maar iemand bellen voor een nieuwe klok voor de wasmachine. Wat volgt? Het is gewoon waar, een ongelukje komt nooit alleen.

 

Reacties (3)

 

De laatste maanden heb ik weinig op mijn punt gezet. Dit komt ook omdat we bijna 3 week zijn weg geweest.
We zijn met caravan naar Valkenburg en we zijn in Utrecht geweest.
In Valkenburg heeft mijn man de Amstel Gold Race gefietst.
Een toertocht van 240 kilometer.
Die dag was het vreselijk slecht weer, met alleen maar regen.
Om 6 uur zijn ze vertrokken om half 7 was de start.
Om 10 uur stonden wij vrouwen met droge kleren, wat trouwens  weinig heeft geholpen.
Rens had het zo koud maar hij had  ook dikke pech. 3 lekke banden en 2 keer de ketting vast.
1 keer is hij geholpen anders had hij lopend naar de camping gemoeten. De verzorging was trouwens geweldig, die mannen hadden het smoordruk. Door al die regen lagen er veel steentje en andere rommel op de weg. Dat spoelt gewoon de weg op, en ja als je dan pech hebt, ben je de pineut: lek!
Na een tocht van totaal 255 kilometer  (weg naar de camping 2 x) waren ze weer binnen.
R. wilde maar één ding, een warme douche. Ik heb een plastic zak meegegeven waar al de natte en vieze kleding in kon.
En toen naar het restaurant om te eten.
De dag erna ging het weer goed met de mannen.

De dag erna reden de profs met alle bekende namen de Amstel Gold. Natuurlijk is het leuk om daar bij te zijn, en dat hebben we ook gedaan. 3 x kwamen ze voorbij, en wij vinden het geweldig.

De dag daarna zijn we naar Utrecht gegaan. Onze kleindochter was jarig en dan staan wij altijd dicht bij hun op een camping . Daar zijn we ook een week gebleven, wat erg gezellig was. De meiden kunnen dan ook bij ons komen, en dat hebben ze ook gedaan. Dus winkelen, op de trampoline, over een touw over water lopen en nog meer gekkigheid.
Daarna pannenkoeken bakken met elkaar en smikkelen maar.

Daarna zijn we naar Roden gegaan, waar we een vast stekkie hebben.
Even een dagje naar huis voor de was en familie begroeten, maar daarna zijn we  weer naar Roden toe  gegaan.
Het was geen geweldig weer, maar dat is het thuis ook niet. We doen gewoon dezelfde dingen als thuis. We zijn van alles voorzien, en ik mag graag lezen en Rens gaat dan lekker fietsen. Nu niet verder als 100 kilometer, maar ook wel eens minder zoals vandaag, zoiets van 50 kilometer.
Nou voor mij is dat zelfs te veel.
Nu zijn we weer thuis na een hele dag in de zon.
R gaat morgen weer aan het werk, en ik ga de sportschool maar weer eens opzoeken.

Wens jullie fijne Mei maand.

Liefs Stien

 




Reacties (3)

 

Hebben jullie dat ook wel?

Niet in slaap kunnen komen?
Niet je bed uitwillen?
Geen koffie in huis?
Bezoek krijgen onverwachts, terwijl je weg wilt?
Boodschappen doen en net bij de verkeerde kassa staan?
Lekke band hebben?
Je te veel boodschappen koopt die niet in je fietstas willen?
Dat je aangesproken wordt door de kranten of groene gas verkoper die bij de ah staan?
Het met tas aan stuur zo moeilijk fietsen is dat je moet lopen?
Dat het dan ook nog gaat regenen?
Dat je als je weinig tijd hebt net die ene buur tegen komt?
Ze niet ophoudt met kletsen, en jij je fatsoen even vergeet?
 Dat het dan onder in je rug begint te knagen?
Je met moeite alles in één keer de trap opkrijgt?
Je alles niet in de koelkast krijgt, door 1 + 1 gratis actie?
De maaltijd mislukt die je in gedachten had?
Het toetje net te weinig is?
Dat je na het eten in slaap valt en daar dan de pest over in hebt?
Omdat je dan de hele nacht wakker ligt?
Om de volgende dag weer fris op te staan en hopen dat het dan beter gaat?

Nou, ik  wel, en geloof me: één van deze dingen gebeurt bijna dagelijks.
Of ben ik nu gewoon sacherijnig van dit weer, en lijkt het daardoor allemaal erger?
Want ik ben me toch een partijtje sjaggie aan het worden. Ik kom net thuis van (inderdaad) boodschappen doen en het is me toch waterkoud.

Mijn fiets staat altijd in de gang en ik heb wat moeite om hem naar buiten te zetten. Maar meestal gaat het goed natuurlijk. Behalve vandaag, ik zet hem tegen het muurtje aan om de deur op slot te doen. Maar mijn fiets wilde dat niet, en het was hoppa en hij ging er bij liggen. Dus mijn voorlamp los en mijn stuur scheef. Ik met het wiel tussen de benen het stuur weer recht gezet, de schroef van de lamp wat vast gezet en zo ging het dan wel weer. Handschoenen aan dikke sjaal om, en op naar ah. Heen, ach dat ging nog wel maar op de terugweg tegen de oostenwind in werd me te veel. Mijn handen waren werden zo koud, helemaal mijn duim.
Daar heb ik dan een trucje voor ik haal hem even uit de duim van de handschoen. En zo wordt die dan weer wat warmer. Maar als je geen muts op hebt, snijdt de wind zo op je voorhoofd… ook zo fijn. Maar ja, een muts op, dat staat ook niet zo flatteus, dus dan maar pijn lijden.
Gelukkig ben ik bijna thuis en dan komt mijn man gelijk helpen en maakt voor mij een lekker bakkie.


Bah, winter, ik heb niets met jou.

 

Liefs Stien





Reacties (3)

 

December.


De kerstdagen waren erg gezellig.
We zijn lekker wezen wokken met dochter en kleinzoon.
Met voor ieder een klein cadeautje en de puzzel die ik altijd maak,
vloog de tijd voorbij. Mijn dochter wilde nog niet naar huis want we zaten ja zo lekker.
Maar ja hoe gaat dat met kerst, de volgende groep hongerige mensen stond al voor de deur te wachten.
Dus volgegeten en helemaal tevreden vertrokken we weer naar huis.
2 de kerstdag even naar schoonouders, en s’avonds grillen met ons tweetjes.

Op woensdag hebben we onze kleindochters uit Lelystad gehaald; bij de Mac Donalds hadden we afgesproken.
Daar was mijn zoon met kinderen, we reden zo naar elkaar toe.
Na een bakkie was het richting Groningen met de meiden, en zoonlief reed richting Amsterdam.
We hebben het erg gezellig gehad met de meiden en veel gedaan.
Met winkelen, scooter rijden, sjoelen, muffins bakken en oliebollen eten waren de
dagen snel voorbij.
Ik had gezegd dat ik oliebollen ging bakken, dus mijn kleinzoon en dochter kwamen ook langs.
De sjoelbak stond op tafel dus een wedstrijdje sjoelen kon beginnen.
Maar toen de eerste bollen klaar waren, stonden ze al snel bij mij in de keuken.
De oliebollen met chocolade waren erg lekker en ik kreeg een dik compliment van de jeugd.

Oudejaarsdag hebben we de dames weer naar huis gebracht en hebben we daar samen oudjaar uitgezeten.
Gril op tafel, met allemaal lekker hapjes, drankje erbij en om 12 uur aan de champagne.
Proosten met elkaar en daarna naar buiten om het vuurwerk af te steken.
Er werd heel wat afgeknald en binnen de kortste tijd stond de hele straat vol met rook.
De overkant was bijna niet meer te zien, maar dat hoort er ook bij.
Na al dat knallen en eten en drinken was het ook fijn om het bed in te gaan.
Om de volgende dag richting huis te gaan. Nog even bij schoonouders langs en toen vonden wij het
wel goed zo.
December was weer voorbij.

2 januari hadden we een crematie en 3 januari had mijn man er nog een.
Ik hoop toch echt dat we in 2017 niet weer hoeven.

Liefs Stien.

 




Reacties (3)

 

 

 

Het verschil tussen het vorige puntje en dit is: Ik ben een jaar ouder. Geopereerd aan mijn zere duim. En vandaag naar een acupuncturist geweest voor migraine .

 

Weer een jaar ouder valt me mee, De operatie aan de duim ook. Nu hoop ik morgenvroeg wakker te worden zonder hoofdpijn.

 

Sinterklaas is ook bij ons aan de deur geweest, en mijn man en ik kregen van hem een envelop met inhoud. Daar zijn we lekker van uit eten geweest.

 

Vandaag heb ik wat kerstspullen neergezet  en de kamer is zo wel weer gezellig. De boom zetten we dit jaar niet neer, we slaan een keertje over. Ik ben toch wat gehandicapt met mijn hand en alles wat meer in de kamer komt te staan is alleen maar lastig. We gaan lekker uit eten de eerste kerstdag, met mijn dochter en kleinzoon. Ik hoop de bekende kerstpuzzel weer klaar te hebben. Tijdens het eten gaan we die maken, dat is altijd erg leuk. Ook kopen we een kleinigheid voor elkaar, dus pakjes uitpakken hoort er ook bij. Daarvoor gaan we naar een wok restaurant, want een restaurant waar je bediend wordt,  lukt dat niet. Dat zijn vaak van die kleine tafels en valt het te veel op. Maar hier wordt gelopen en zit er niemand stil, en heeft er niemand last van.

 

Na de kerstdagen komen onze kleindochters een paar dagen op bezoek. Dat vinden we erg gezellig en mijn kleinzoon komt en dan ga ik chocolade oliebollen maken. Een voorstel van mijn kleinzoon, op mijn vraag hoe doe ik dat dan zei die: kijk even op Google Oma. Nou dat heb ik dus al gedaan en ik ga het proberen natuurlijk. Want zeg nou zelf: als je kleinzoon dat zegt, doe je dat toch??

 

Ja en dan gaan we alweer het oude jaar uitzitten. Terug kijken op het jaar heeft eigenlijk geen zin. Maar ik wil toch een paar dingen kwijt. Zo heb ik via het medium computer leuke mensen leren kennen. Bijvoorbeeld mijn vriendinnetje Gerry, die mij heeft verwend met allemaal zelfgemaakte kaarten. Ze heeft mij zoveel opgestuurd, dat ik niets  meer hoef te kopen.  Dank je wel hiervoor. Vorig jaar heb ik een schilderijtje gehad van  Henriette Hartman. Geweldig, hangt boven mijn bureau. Van Maria, van de weg geef hoek.  Heb ik ook al dingen van gehad. Dank je wel hiervoor. Dan twee trouwe vrienden Ferry $ Jacqueline, die altijd een bericht doen op mijn punt. Dank je wel. Mieke, die bijna dezelfde vakantie heeft gehouden als wij, met haar heb ik genoten van de foto’s op istagram en facebook. En Gerda en Harmke, ook bedankt. Dan tot slot mijn dochter Agathe die altijd reageert, lieverd ook bedankt voor je trouwe reactie.

 

Ja ik vergeet er vast een paar, maar ik wil en kan ook niet iedereen bedanken. Deze paar mensen zijn trouw en dat is fijn. Ik wens jullie allemaal, hele fijne kerstdagen en een gezellige jaarwisseling.

Tot het volgende jaar.

Liefs Stien

 

 

 



Reacties (6)

Het is al even weer geleden dat ik een  logje heb geschreven. Maar ik ben nog steeds bij punt en ik breng jullie weer wat op de hoogte van mijn doen en laten.

Met de herfst vakantie zijn we naar Bakkum geweest, gemeente Castricum. Een camping in de duinen en dicht bij de zee. Het was daar deze keer zo vreselijk gezellig, dat de week omgevlogen is.

 

We hebben gefietst in de duinen en gewandeld aan de zee. Heerlijk met de zon erbij. Ik heb van de 7 dagen 5 in de zon gezeten. Uit de wind en beschut was het gewoon lekker warm. Zoals jullie nu wel weten ben ik een lezer, dus dat heb ik ook gedaan. Maar ook mijn sprei heb ik afgehaakt, die is voor mijn kleindochter en ze was er erg blij mee.

We hebben ook een tv opname meegemaakt.  Van Martijn Krabbe en Herman den Blijker. Een kook programma wat ook wordt uitgezonden op tv. Ze begonnen al vroeg in de morgen te filmen tot laat in de middag. Ik denk dat het wel 5 uur was. Daar maken ze een mooi filmpje van en dat komt op tv.

Nou was ik ‘smorgens al even wezen kijken en ‘s middags na het fietsen nog even met mijn man. We hebben meegegeten en Herman den Blijker kwam bij ons voor een gesprek met camera en een grote microfoon erbij.  Brr ik vond het maar niks  en hoop dat ik niet op tv kom, hahah. Maar het zijn hele aardige en hard werkende mensen. Het eten kostte niets,na het eten was er een band en een optreden van een bekende Nederlandse zanger,  die ook op de camping staat, met nog veel meer bekende Nederlanders. Ja zo hoor je nog eens wat, nooit geweten en we waren er toch al eerder geweest.

 

30 Oktober was onze kleindochter jarig en we zijn er op vrijdag heen gegaan en hebben daar een nachtje geslapen.  Vrijdags zijn we met de meiden uit eten geweest, wat erg gezellig was. Zo heb je even alle tijd voor elkaar en praat je over dingen wat hun interesseert. We hadden een eethuisje opgezocht in Bilthoven, dus niet in Maarssen waar ze wonen. Gewoon ergens waar ze nog nooit waren geweest. En daar moet je dan ook even een stukje voor rijden, maar het was de moeite waard. Na thuiskomst hebben we nog wat gedronken en toen gelijk maar bed in.

De zaterdag was wat boodschappen doen en even wandelen door  het dorp. Mijn kleindochter haar vriendinnen kwamen tegen half 4. Hoedjes op, roltong in de mond en maar blazen en zingen zo kwamen ze binnen. Het was een kabaal of noem je dat vrolijkheid, in ieder geval het feest kon beginnen. Nadat de dames gebak hadden en drinken zijn wij vertrokken, pap kwam met een uurtje thuis en wij moesten nog 200 kilometer rijden. Het was ondertussen al mooi laat en de vermoeidheid sloeg ook toe. Maar het was weer geslaagd.

 

De winter is begonnen en dan is het weer tijd voor de sportschool. Nu heb ik maanden vreselijk last van migraine gehad en na tal van dokter bezoekjes heb ik eindelijk de goede medicijnen gekregen. Een aanval duurde soms wel 5 dagen en daar word je niet vrolijk van.  En ik heb ook nog een triggerduim, waar ik al een prik in heb gehad, maar dat hielp niet veel. Wel voor de pijn maar niet voor de kwaal. Morgen bel ik de dokter en dan wil ik naar specialist. Waarschijnlijk wordt dat een operatie dan, maar alles beter dan dit. En door al die dingen was de zin in sporten er ook niet echt. Maar ik ben nu dan al 2 keer weer heen geweest en morgenvroeg ga ik weer. De zin begint weer te komen, ik pas me alleen een beetje aan.

 

Tja, dan al die drukte wat we meemaken met het prachtigste kinderfeest wat we hebben in Nederland. Het Sinterklaas feest. Moeten er nu wel of geen zwarte Pieten zijn. Gaan we de Pieten kleuren of maken we Pieten met vegen op hun gezichten. Wat doen we met alle sinterklaas liedjes waar zwarte Piet in voor komt. Gaan we dat veranderen in rode of gele Piet?  En ik vind het vreselijk dat we nu ineens stroopwafel pieten hebben. Moeten we het sinterklaasfeest afschaffen? Er is al zoveel veel veranderd wat het sinterklaas feest aan gaat. Allemaal ten goede natuurlijk voor het kind.   Je gaat niet mee naar Spanje, je gaat niet in de zak als je stout bent. Je krijgt niet met de roe, de Pieten zijn lief en aardig zoals het hoort.  En om de Pieten nu ineens een kleurtje te geven is het niet meer ons sinterklaasfeest, vind ik. Maak ze wat lichter van kleur van zwart naar bruin. Want bruin zijn wij blanke mensen ook in de zomer. Ik word zelfs Pieten bruin.

 

Lieve puntvrienden, ik hoop dat we even weer hebben bij gepraat. Ik sta open voor meningen en plaats die ook gerust. Niet op fb maar hier bij mijn punt klik, gewoon op reactie. Verder wens ik jullie een fijne maand. Voor de carnavallers: Alaaf en voor de jarigen:  hoera. Sint maarten is geen juffrouw Kikkerbil en ik----- stond bij dit alles even stil.

 Liefs Stien

 

 

Reacties (7)

 

We hebben een heerlijke vakantie gehad. Veel gezien en veel  gereisd. En  het was de moeite waard. We zijn aan het strand geweest maar ook in de bergen. We hebben leuke marktjes aan gedaan en we zijn regelmatig uit eten geweest. We hebben weinig Nederlanders gezien en dat is goed bevallen. Het gebied waar wij zijn geweest is gelukkig niet zo toeristisch. We zijn in het noordwesten  van Spanje geweest (ook wel de groene strook genoemd)  en daarna zijn we schuin Frankrijk overgetrokken. Mijn man heeft ook weer heerlijk kunnen fietsen. En heeft hier alweer een tour tocht gereden. Ook hebben we samen getoerd, ik met mijn scooter en hij op de fiets achter mij. Dan hou ik hem uit de wind en hebben we een lekker gangetje en we vinden het gezellig.

Maar nu zijn we al weer weken thuis en wachten we al weer op de herfstvakantie. Dan willen we nog even weg met de caravan. Ik denk richting strand en duinen maar dat kan per dag veranderen. Wel waar nog wat te doen is want op een stille camping ben ik snel weg. Maar in de duinen kun je leuk fietsen. Dat vertel ik in mijn volgende log wel.

 Wat hebben we een heerlijke nazomer en wat geniet ik daar van. Het klimaat is toch enigszins aan het veranderen denk ik. Maar in september hebben we wel vaker mooie dagen gehad. Ik weet dat omdat mijn moedertje de 19 jarig was. We hebben dan wel eens bij haar in de tuin gezeten. Gisteren was het de 19 de en heb ik met mijn dochter Agathe bloemen gebracht bij haar. Het is al weer 10 jaar geleden dat ze is overleden. Ik denk nog vaak aan haar en mis haar nog steeds. Maar als we dan even op dat mooie plekje waar ze ligt zijn geweest voelt het gelijk beter. Ja het hoort bij het leven, we komen en gaan.

In het vorige logje heb ik jullie verteld over Betje. Nu Betje wil niet terug naar huis. Ze heeft zulke fijne maanden gehad en wil het graag zo houden. Ik heb even serieus met haar gepraat en ze begrijpt nu wel dat het niet mogelijk is om daar te blijven. Er is een tied van komen en een tied van gaan zei ik tegen haar. Waarom ze zei dus die tied van gaan is nu gekomen?

Lieve puntvrienden ik heb weer wat van me laten horen. Ik zie wel wie er nog langs komt en een berichtje schrijft.

Liefs Stien.

 

 

 

Niemand heeft

          ooit

een levenslange

pretgarantie

meegekregen.

 

 

 

Reacties (2)

Ik zit hier heerlijk onder de luifel van de caravan, na een heerlijk dagje in de zon. Na alle regen zijn we al blij dat het droog is en dan ook nog zon erbij: dan heb je een topdag. Het vorige  weekend zijn we naar Groenekan geweest, bij Utrecht. Mijn man deed mee aan een toertocht van 150 kilometer.

En dat is zo mooi van een caravan: je neemt gewoon je eigen huisje mee, en je eet en slaapt gewoon op en in je eigen spul. Niks even wennen; ja alleen de plek is anders, maar met de gordijnen dicht merk je er niks van. Vrijdagmiddag tegen 4 uur waren we daar en we kregen weer een mooie plek. Het uitzicht is geweldig daar, je zit midden in een natuur gebied. We hadden het allemaal snel voor elkaar .We hebben alle twee onze eigen taak. Mijn man doet alles buiten en ik binnen. Binnen een half uur zitten we aan de koffie. En verbazen ons er over dat we het weer zo snel voor elkaar hebben. Maar dat noemen ze dan ervaring. De zaterdag was een druk dagje, we wilden natuurlijk onze kleindochters even zien en spreken. Na wat telefoontjes heen en weer , werd besloten om tegen 2 uur de beiden meiden op te halen en even met ze op een terras een ijsje te eten. Dat hebben we dan ook gedaan, hoewel de oudste liever een saucijzenbroodje wilde. Ook goed natuurlijk en na een gezellig gesprekje op het terras mochten ze een kleinigheid uitzoeken voor hun rapport. En dat is gelukt, ze hebben  alle twee een leuke zilveren hanger. Met een ring erbij en dat was wat ze mooi vonden. Toen was het al weer tijd om terug te gaan, want onze oudste Annelieke moest naar dansen. En na een dikke knuffel hebben we afscheid genomen van elkaar.

Zondagmorgen om half 8 ging R op weg naar Utrecht voor de toertocht. Hij was bang dat het zou gaan regenen. Maar ik keek even op buienradar en er was geen wolkje aan de lucht.. Dus R deed geen overschoenen aan en geen lange broek, want ik zag toch dat er geen regen kwam op buienradar. Ik heb nog een uurtje geslapen toen R weg was. Toen ik wakker werd en de zon scheen voelde dit helemaal goed .Ik dacht heerlijk, dat wordt voor mij een dag lezen. Mooi  in de korte broek, topje aan en ik was er klaar voor. Na een kwartier werd het toch wat donker en ja hoor, de eerste druppels vielen al naar beneden. Nou oké een buitje ach moet kunnen. Ik weer naar binnen want de druppels waren nogal heftig. Zo heftig dat mijn schoenen toch nog wat van het vocht mee kregen. Maar oké het werd al snel weer droog, en ik besloot om maar weer in de zon te gaan zitten. Nou geloof me er kwam alweer een bui aan, en ik weer naar binnen. Na de derde keer was ik er klaar mee. Mijn korte broek werd veranderd voor een spijkerbroek en mijn top werd vervangen door een zwart t shirt. En ik heb alles losgetrokken wat vast zat en de kopjes enz. vast gezet in de caravan. Onder tussen dacht ik aan mijn man, ik had toch gezegd dat het droog bleef. En hij had geen overschoenen en lange broek  mee genomen. Ik dacht, die zal wel denken die vrouw van mij is nog lang geen weervrouw.

Tegen twee uur kwam hij eraan en enig sinds verbaasd keek hij hoe ik alles aan de kant had gemaakt. Ik zei we gaan direct weg, ben het zo zat. Maar dat kon natuurlijk niet want hij had wel heel wat kilometers gefietst. Maar na een warme douche en wat warme soep met brood zijn we toch vertrokken. ‘s Avonds om 8 uur waren we thuis, de caravan stond weer op zijn vast plek de wasmachine heb ik gelijk aan gedaan, met R zijn natte kleding. En om 10 uur lagen wij op bed

Nu breken de vakantietijden aan, en hou ik een zomerstop. Het is de laatste jaren al stukken rustiger geworden op punt, en dat is in deze tijd nog erger. Daarom stop ik in deze periode  even met mijn log. Ik wens iedereen een fijne vakantie veel plezier en blijf gezond.

............................................................................................................................................................................................

De mensen die vaker hier komen kennen mijn verhalen over Betje. Hier nog een verhaal over mijn fantasie vrouwtje.

 

Betje wilde heel graag een caravan, en daarvoor werden heel wat eurootjes weg gelegd. Door een toeval zag ze een caravan op internet staan. Een hele mooie grote sta caravan, met een buitenkeuken en er was een mooie ruimte over voor zitjes buiten. Betje hoefde niet lang te aarzelen ze was er gelijk verliefd op. Na een prettige onderhandeling met de eigenaars werd de caravan voor Betje. Er werd gesopt, geveegd en geverfd. Dagen was Betje bezig om het tot haar plekje te maken. Maar nu werd Betje echt een Betje. Niks meer mooie schoenen aan, nee er werden crocs gekocht in de lelijkste kleur die je maar kunt bedenken. Een joggingbroek een makkelijk shirt er bij aan en zo zien we Betje er nu erbij lopen.Betje vind alles geweldig en als ze een wandeling met de hondjes maakt, maakt ze met heel wat mensen een praatje. Als ze een keer word uitgenodigd bij een buurman slaat ze even over want ze heeft nog genoeg te doen. Als je bij Betje op bezoek komt word je gegarandeerd de hele camping mee over gesleept. Want het is toch zo mooi allemaal, en na een klein uurtje loopt ze dan weer terug naar haar eigen plekje. En roemt dan nog even haar plekje dat er zo gezellig uitziet. Overal staan van die gekleurde kleine glaasjes met een waxine lichtje. In de grond buiten staan lampjes op zonne-energie, met een slinger om de palen van de party tent heen, ook op zonne-energie. Als Betje sávond bezoek heeft zitten ze in de buitenkeuken, en alle kaarsjes en  lichtjes  branden  dan. Want sfeer hoort bij Betje. Maar na weken onrust is er nu rust gekomen Betje is klaar met alles. Er is nu niet zoveel meer te doen. Dus na een wandeling met de hondjes is Betje even bij de buur op bezoek geweest. Wat wil je drinken? Bier of koffie, nou zegt Betje doe mij maar koffie. Haar hondjes kregen een stuk leverworst en zo verliep de eerste kennismaking. Met haar naaste buren klikt het ook helemaal, er word zo nu en dan een praatje gemaakt en zo langzaam aan is Betje aan het inburgeren.

 

 

 

 

 

 

Reacties (4)
Van alles wat.
Vrienden

 

 .......................................................................

 

 ..................................................................................................................

 

  

--------------------------------------------------------

http://www.stien.punt.nl/

Hier staan al mijn psp werkjes.

---------------------------------------------

 http://stien1.punt.nl/

 

--------------------------

 http://www.yova.nl/

 http://hetblogvangerda.blogspot.nl/

 

 ---------------------------------------

 

 

...................................................................................

  Voor jou mam.

Veel mensen zijn eenzaam geloof me,

 Daar is niets tegen, het mag

  Maar kom je ze tegen

Zeg dan op zijn minst even;’dag’

 

 

 

 

 

 

Weer van vandaag.
One Stat
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl